Në vitin 2011 dikush më dhuroi gjashtë koshere bosh, pa bletë. Për shumë njerëz nuk do të thoshin asgjë. Për mua ishin një mundësi. I mbusha me bletë, u kujdesa për to me gjithë zemër dhe kështu lindi familja jonë e vogël bletare.
Më 2015 lindi vajza jonë, Claire. Nuk mund të imagjinonim një emër më të bukur për mjaltin tonë se ai i saj. Ky emër nuk është thjesht një markë — është pjesë e familjes sonë.
Bletaria nuk është një profesion që bëhet duke qëndruar në një vend. Ja çfarë ka pas çdo kavanozi.
Për çdo lloj mjalti, kosheret duhet të jenë në vendin e duhur në kohën e duhur. Kjo do të thotë qindra kilometra çdo sezon, pas lulëzimit.
Vjelim duke respektuar ciklin e bletëve dhe duke u lënë gjithmonë ushqim të mjaftueshëm. Asnjë sezon nuk vjen lehtë.
Nga bletaria jonë në kavanoz dhe te tryeza juaj — pa ndërmjetës, pa zinxhirë të gjatë. Ju e dini saktësisht se kush e prodhoi.
Secili varietet ka aromën, shijen dhe karakterin e vet, sepse secili vjen nga një vend dhe një stinë tjetër. Pishë, trumzë, bredh dhe lule — të gjitha nga të njëjtat koshere, që i ndjekim ne vetë nga mali në det.
"Nuk shesim asgjë që nuk do t'ia jepnim për të ngrënë fëmijëve tanë."
Alfred Bardhoci • Bletar